Μη δένεσαι μου είπε, και ακόμη νιώθω την διάφανη παρουσία της να πλανάται στο χώρο γύρω μου. Μη δένεσαι. Μη δένεσαι. Σαν ιδιόμορφο απαρέμφατο. Δενεσαι. Δεν εσύ. Όχι για σένα. Δεν είναι για σένα. Και οι πράξεις μαρτυρούσαν το αντίθετο. Να δένεσαι, να αγαπάς, να ζεις. Μη δένεσαι, για να μπορείς να κρίνεις και να συγκρίνεις. Μάζεψε τα τριαντάφυλλά, θα σε βοηθήσω να φτιάξεις άρωμα από τα πέταλα τους. Μη δένεσαι για να προσέχεις μην τρυπηθείς μου έλεγε κρατώντας 2 μακριές βελόνες πλεξίματος. Να έχεις τον έλεγχο. Οι πεταλούδες δεν ζούνε σε πλαστικά κουτάκια, ούτε τρώνε ζάχαρη, καλή μου. Κεντημένες παιδικές αναμνήσεις. Μην κλαις, θα περάσει η πληγή. Ίδρωσες πάλι πρέπει να αλλάξεις μπλούζα μήπως κρυώσεις. Γιατί δεν κοιμήθηκες ακόμη; Μη δένεσαι. Περίεργη συμβουλή. Κρυπτογραφημένη ακόμη ακούγεται σαν φθίνων αντίλαλος στα αυτιά μου κάτι βράδια. Μη στεναχωριέσαι θα φτιάξω ξεχωριστό φαγητό για σένα έλεγε όταν με έβλεπε να μετράω τα ύποπτα μικρά πράσινα μπιλάκια του αρακά. Μη δένεσαι ούτε να δίνεσαι για να μην πονέσεις. Μη δίνεις κομμάτια σου. Κόκκινοι μάλλινοι κόμποι αγάπης τριγύρω από τα δάχτυλα της. Κι ήταν σαν να λέει μόνο αυτό μπορώ να σου πω να κάνεις. Να δένεσαι και να δίνεσαι. Μόνο αυτό ξέρω πως γίνεται. Μόνο αυτό πονάει τόσο.
17.2.09
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
9 comments:
Δεν είναι ότι σε συμβούλευε να μη δένεσαι ποτέ και με κανέναν..είναι ότι κρυφά μέσα της ευχόταν να έχεις την σοφία; σωστή κρίση; όταν το κάνεις να το κάνεις στο σωστό τόπο,στο σωστό χρόνο και με το σωστό άνθρωπο.Να δώσεις εκεί που πρέπει,εκεί που αξίζει.
Και τώρα εσυ πρέπει να μάθεις πως να κρατάς καβάτζες στην καρδιά σου....
Γίνεται;
καλημέρα μικρή μου :)))
Κάτι ήξερε.
Έτσι δεν είναι;
να κάνεις αυτό ακριβώς που εννοούσε,εσύ το ξέρεις καλύτερα απ'όλους!
Να δένεσαι και να δίνεσαι. Τα συναισθήματα απαιτούν διεκδίκηση. Να δένεσαι και να δίνεσαι όσο πιο πολύ μπορείς. Να μην κρατάς άμυνες και καβάτζες. Να μην τσιγκουνεύεσαι ξεγελώντας τον εαυτό σου ότι το κρατάς για τη μία φορά που θα αξίζει. Για να μην συνειδητοποιήσεις ξαφνικά όταν αποφασίσεις να το κάνεις ότι πλέον δεν είσαι ικανή ούτε να δεθείς ούτε να δωθείς.
Τα συναισθήματα εκπαιδεύονται και απαιτούν να γυμνάζονται για να κρατούνται σε φόρμα. Φυσικά όσο πιο γυμνασμένος είναι κανείς τόσο πιο ανθεκτικός είναι και στους τραυματισμούς.
Δεν "τραυματίζεται" μόνο αυτός που δεν ζει.
Μου άρεσε αυτό το ποστάκι σου, ποιητική όπως πάντα...
Να το ζεις, και όπως έρθει.
Αν είναι να δεθείς δεν εξαρτάται από σένα. Δεν υπάρχουν μέθοδοι και συνταγές. Όλα έρχονται σαν θύελα. Κι εμείς απλά το ζούμε.
Να το ζεις, και ας σε κάψει!
την καλησπέρα μου ;)
"Μη δένεσαι" μου είπε και μένα. "Μη βιαστείς να δοθείς, υπάρχουν πολλοί άνθρωποι εκεί έξω που ίσως αξίζουν πιο πολύ από αυτόν."
Πόσο χαίρομαι που δεν την άκουσα. Και ας φάω τα μούτρα μου, σιγά! Δικά μου είναι :p
ΚΑΘΑΡΗ ΔΕΥΤΕΡΑ... ΣΗΜΕΡΑ!
ΑΜΟΛΑ ΚΑΛΟΥΜΠΑ... ΚΑΛΑ ΚΟΥΛΟΥΜΑ!
ΝΑ 'ΣΑΙ ΚΑΛΑ!
Κι ίσως μόνο αυτό να αξίζει εντέλει...
Ζεστό πουλόβερ για το χειμώνα, το μαλλί που ύφαινε.
@Συννεφάκι, ακριβώς αυτό εννοούσε και το καταλαβαίνω σιγά σιγά μεγαλώνοντας..Τα λόγια μεστώνουν με τον χρόνο και οι συμβούλες στέκονται κοντά σου εκεί πραγματικά φυλακτά στην πορεία σου :) kisses
ΥΓ: Θα σε τηλ για γκαιφέ, δεν σε ξέχασα να ξες ;)
@Spy, ναι κάτι ήξερε απλώς περνάει χρόνος για να αποκωδικοποιήσει κανείς αυτά που δεν καταλαβαίνει εξαρχής. Φιλάκια!
@Seniorita μου, πραγματικά δεν περίμενα να είναι τόσο περίπλοκα τα πράγματα ορισμένες φορές. Τόσο που τα απλά να φαίνοντα (ή είναι?) δύσκολα (?)Θα κάνω αυτό που νομίζω αλλά όλο και περισσότερο νιώθω ότι δεν ξέρω τι είναι αυτό.
@Riddler, εμένα μου αρέσουν οι συμβουλές/σχόλια σου. Για κάποιο λόγο είναι ανακουφιστικές και συνήθως προσανατολισμένες προς αυτό που πραγματικά αισθάνομαι :)
@thesikaleon, ξέρω γω? Πόσο έτοιμη είμαι για θύελλες? Η μήπως είμαι και το αγνοώ? φιλιά :)
@Γλυκό μου μπιριμπιρι, πόσο ωραία είναι όταν τρως τα μούτρα σου..ειδικά όταν δεν έχεις συνειδητοποιήσει ακόμη πόσο μπορεί να πονέσει αυτό. kisses :)
@Παντοτινέ ταξιδευτή,
καλά καθυστερημένα κούλουμα και καλή σαρακοστή σου εύχομαι. Να περνάς όμορφα :)
@Κωσταντινε μου, η ζέστη από μέσα έρχεται και όσο κουλουριάζεσαι στο πουλόβερ βρίσκεσαι καλά προστατευμένος απλώς δεν ξέρω σε ποια εποχή βρίσκομαι τώρα.. Νομίζω καλοκαίριασε ή άνθισε κάτι και το πουλόβερ τι να το κάνω? Το αγαπάω θέλω να το βγάλω αλλά δεν μπορώ να το αποχωριστώ...
Δημοσίευση σχολίου