Μυρίζει ακόμη βροχή. Η κουρτίνα κουνιέται ελαφρώς από το αεράκι. Τελευταία όλο και πιο λίγα θέλω να πω ή να γράψω και όλο πιο πολύ βουλιάζω μέσα στην σιωπή μου. Μου αρκεί να ακούω μουσική και να αλλάζω τη λίστα των τραγουδιών. Να επιλέγω και να μετανιώνω. Να την φτιάχνω ξανά απο την αρχή. Ψάχνω σε κάτι φακέλους στον υπολογιστή μου και πάντα βρίσκω κάτι κρυμμένο εκεί. Κάτι που δεν ήξερα ότι αξίζει την προσοχή μου και τότε ενθουσιάζομαι για λίγο, μόνο για λίγο. Μετά μου περνάει και πάλι.
Η μουσική παίζει ξανά και ξανά στο repeat και ανακυκλώνει τις χιλιοειπωμένες φράσεις στην ταπετσαρία του μυαλού μου. Καθε φορά την ίδια χαζή απορία. Πως γίνεται να ντύνει τόσο απόλυτα και ταιριαστά η μουσική της σκέψεις σου; Σκέψου για λίγο, όταν ακούς το τραγούδι είναι σαν να παίζει για σένα αποκλειστικά, ενώ εσύ στο φόντο κοιμάσαι, περπατάς, μιλάς ή ονειρεύεσαι ξύπνια.
Κάτι νεφελώματα προβάλλουν τελευταία και με μουδιάζουν. Στέκουν από πάνω μου και περπατούν μαζί μου. Κρατάω την ομπρέλα μα δεν γίνονται βροχή. Θέλω να τα κλείσω μέσα στο γυάλινο βάζο με τα κοχύλια μήπως και γίνουν άμμος, μήπως και σκεπάσουν τα κοχύλια μου. Μετά θα ψάξω πάλι να τα βρώ και όταν τα ανακαλύψω μπορεί να τα ξαναγαπήσω.
Η μουσική παίζει ξανά και ξανά στο repeat και ανακυκλώνει τις χιλιοειπωμένες φράσεις στην ταπετσαρία του μυαλού μου. Καθε φορά την ίδια χαζή απορία. Πως γίνεται να ντύνει τόσο απόλυτα και ταιριαστά η μουσική της σκέψεις σου; Σκέψου για λίγο, όταν ακούς το τραγούδι είναι σαν να παίζει για σένα αποκλειστικά, ενώ εσύ στο φόντο κοιμάσαι, περπατάς, μιλάς ή ονειρεύεσαι ξύπνια.
Κάτι νεφελώματα προβάλλουν τελευταία και με μουδιάζουν. Στέκουν από πάνω μου και περπατούν μαζί μου. Κρατάω την ομπρέλα μα δεν γίνονται βροχή. Θέλω να τα κλείσω μέσα στο γυάλινο βάζο με τα κοχύλια μήπως και γίνουν άμμος, μήπως και σκεπάσουν τα κοχύλια μου. Μετά θα ψάξω πάλι να τα βρώ και όταν τα ανακαλύψω μπορεί να τα ξαναγαπήσω.
13 comments:
Tα κοχύλια ή τα νεφελώματα;
Δεν ξέρω αν αυτό εννοείς, μα αυτά τα νεφελώματα μου θυμίζουν τη μούσα (την έμπνευση).
είναι φορές που νιώθω πως κάτι θέλω να γράψω, πως κάτι θέλω να πω μα τα νεφελώματα δε μ΄αφήνουν. τσάμπα πιάνω την ομπρέλα. τσάμπα γεμίζω μελάνι την πένα. το σύννεφο δε γίνεται βροχή. και δε μπορώ να το κλείσω σε γυάλα...
μα αν τύχει ν΄ ακούω κάποια αγαπημένη μουσική, αν συνδυάσω το νεφέλωμα με την αρμονία, τότε έρχεται η στιγμή που χάρη στις μνήμες που ξυπνά η μουσική, ... γίνεται κατακλυσμός.
άλλοτε πάλι μπορεί να μην είναι μουσική. μπορεί νάναι ένα άρωμα, μια γεύση.
και η βροχή - σαν θέλει η ίδια, μόνο τότε - πέφτει ασυγκράτητη.
Καλή μου @she, μήπως αυτά τα νεφελώματα σου κρατάνε μούτρα και για αυτό δεν γίνονται βροχή; Μήπως τα έχεις στραγγίσει περισσότερο από όσο θα 'πρεπε; Σε κανέναν δεν αρέσει να μας χρησιμοποιούν μόνο χρηστικά... Ίσως να θέλουν λίγα παιχνίδια, ίσως να θέλουν να το πιάσετε το παραμύθι απ' την αρχή. Και ποια καλύτερη αρχή από μία παιχνιδιάρικη διάθεση με αυτούς τους "αφράτους" συνοδοιπόρους σου;
Άσε λοιπόν τις μουσικές λίστες, τα "νεφελώματά" σου θέλουν παιχνίδια!!!
Καλή σου μέρα "σκοτεινή"!
Γεια!
@Spy, τα κοχύλια ρε συ...
@dr. Apadekte,
φοβάμαι θα γίνω λούτσα από την τόση βροχή. Λέω να διαβάσω τις ιστορίες της Μικαέλας να φτιάξει η διάθεση μου ;)
@Riddler,
αν εννοείς τα παιδιά.. μισό να σας συστήσω.
(Πάνω) Ο Spy --> μουσικός-ποιητής-ζωγράφος και designer αλλά πάνω από όλα κατασκοπος και ο δοκτωρ Απαράδεκτος τον έχει αγκαλιάσει σύσσωμη η ιατρική κοινότητα για τις ανακαλύψεις του.
@Παιδιά, απ' εδώ o Riddler. Είχε πει θα αποτοξινωθεί από τα blogs αλλά υποτροπίασε. :Ρ
Ίσως αν δεν κρατούσες ομπρέλα (ήτοι προστατευμένη, προνοητική και πανέτοιμη να προφυλαχθείς απ'τη βροχή) και άφηνες τη θετική σου αύρα να πλησιάσει το νεφέλωμα, τότε αυτό είμαι σίγουρη ότι θα κατέβαζε τη βροχή που περίμενες....ίσως χρειαζόταν από σένα να το δεις κατάματα.
Susila :)
Μήπως πρέπει να τα αφήσεις να σε περιβάλουν και να σε αγκαλιάσουν; Και τότε όλα, μπορεί να γίνουν από μόνα τους.
Κι ας μη γίνουν βροχή τελικά.
@Susila, καλως ήρθες!Ελπίζω να πέρασες όμορφα στις διακοπές σου. Ευχαριστώ για την συμβουλή σου, σκέτο βάλσαμό ;) Φιλιά!
@sdryche,
έτσι όπως τα λες., πρέπει να τα αποδεχτώ. Μάλλον αυτό θα κάνω κι ας μη γίνουν βροχή (<-- μου άρεσε αυτό) Ευχαριστώ πολύ για την στήριξη :)
Νεφελώματα, καιρός ήταν! Δε βαρέθηκες λίγο τις λιακάδες? :)
Δε θα πω περισσότερα, θα πω μόνο ότι: "Μετά θα ψάξω πάλι να τα βρώ και όταν τα ανακαλύψω μπορεί να τα ξαναγαπήσω."
θα τα αγαπήσεις ξανά, έτσι γίνεται :)
Φιλιά she μου!
@μπιριμπιριμπομ, κάτι ξέρεις εσύ, δεν μου το βγάζεις από το μυαλό ;)
Ανέβα στην ταράτσα του σπιτιού σου, πάρε φόρα και πέσε πάνω τους κι άφησέ τα να σε κάνουν βόλτα.
Ο κρύος αέρας θα σου κάνει καλό!
Σε φιλώ!
Ρε συ Κωσταντίνε, δεν έχω δίπλωμα οδήγησης. Θα χρειαστώ ένα τεράστιο φωτεινό Ν για να μην μαζέψω μούντζες!
Δε χρειάζεσαι δίπλωμα! Τα σύννεφα θα σε κάνουν βόλτα! Εξάλλου κι οι υπόλοιποι που θα συναντήσεις εκεί πάνω να βολτάρουν είναι ευγενείς όπως εσύ! Δεν έχει ο καθένας αυτό το προνόμιο...
Καληνύχτα!
Κωνσταντίνε,
:))))
Bonus: a big hug!
Δημοσίευση σχολίου