Πίσω και πάλι.
Το μόνο που μου έχει μείνει τώρα είναι η γλυκιά ανάμνηση μιας ευτυχισμένης στιγμής. Τώρα μου μοιάζει τόσο λίγο σαν το σιρόπι που έμεινε στο κουτάλι από ένα γλυκό που τέλειωσε. Κρίμα που οι μέρες γλιστρούν και απομακρύνονται τόσο γρήγορα. Κρίμα που ο χρόνος δεν είναι ελαστικός μαζί μου. Μακάρι να μπορούσα να τον ελέγξω. Να μπορούσα να τον προχωρήσω ή να τον σταματήσω. Να μπορούσα να τον δαμάσω. Δεν θέλω απλώς να τον αποδεχτώ. Δεν αποδέχομαι ότι απλώς αυτή είναι η μόνη εναλλακτική που μπορώ να έχω.
Η σχέση μας είναι πάντα στο μηδέν.
Πάντα κακή δηλαδή.
Ξέρω ότι είναι παιδική αυτή η επιθυμία μου.
Ναι είμαι ανώριμη όπως ακριβώς μου είπες..
Κάποιες μέρες δείχνουν να χάνονται τόσο γρήγορα καθώς προχωρούν και βυθίζονται στη μαύρη δίνη του ενώ θα έπρεπε να κρατούν απλώς περισσότερο, να έχουν μεγαλύτερο πλάτος, μήκος, περισσότερη διάρκεια.
Θα έπρεπε ή θα ήθελα, το ίδιο είναι για μένα.
Νιώθω καμιά φορά να προχωρώ αλλά να μένω κολλημένη πίσω. Σαν να είμαι εκείνη η φιγούρα που μένει στην εικονογραφημένη σελίδα όταν κάποιος την γυρίζει.
Στην πίσω σελίδα.
Δεν παραπονιέμαι.
Οι καλύτερες φωτογραφίες είναι αυτές που μπορείς να τραβήξεις με τα μάτια σου. Έγχρωμες ή ασπρόμαυρες, θαμπές η καθαρές δεν έχει σημασία. Αυτές αποτυπώνονται κατευθείαν στην ψυχή σου. Πουθενά αλλού.
Δεν μπορώ να τις βάλω σε τάξη γιατί είναι φρέσκιες ακόμη και με ενοχλεί.
Φοβάμαι ακόμη να τις αγγίξω. Θέλω απλώς να μείνω στην άκρη του δωματίου κάπου στα σκοτεινά, έτσι θυμωμένη χωρίς να κοιτάζω κανέναν στα μάτια.
Κατά βάθος ξέρω ότι απλώς μισώ την μελαγχολική νοσταλγία των αναμνήσεων που γεμίζει την καρδιά μου, των στιγμών που δεν πρόκειται να ξαναγυρίσουν, των στιγμών που παίζουν σε επανάληψη στην ταινία του μυαλού μου επειδή ξεκλειδώνουν τα συναισθήματα μου δίχως να με ρωτούν.
Ξέρω όμως ότι θα μου λείψουν όχι μόνο οι στιγμές που πέρασα εκεί αλλά και τα ταξίδια που σχεδίαζα μέρες πριν. Θα μου λείψουν όλες οι διαδρομές που ονειρευόμουν πριν φύγω μέχρι να ξαναέρθει η στιγμή να δραπετεύσω πάλι. Μέχρι να έρθει η στιγμή να χυθεί το μυαλό μου έξω από την γυάλινη σφαίρα που το παγιδεύει και να γίνει ένα με την άμμο, τον ήλιο και την θάλασσα. Μέχρι τότε λοιπόν απλώς θα ζω στο ενδιάμεσο…
Ανάμεσα στο εμπρός και στο πίσω.
ΥΓ: Μη με ρωτήσεις αν μου αρέσει.
17 comments:
Καλώς ήρθες ακόμη κι αν έφερες μαζί σου τη μελαγχολία που αφήνουν οι διακοπές όταν τελειώνουν. Σε καταλαβαίνω όταν λες ότι έχεις μαζί σου ακόμη τις σκέψεις της προσμονής των διακοπών που θα έρθουν αλλά και τη νοσταλγία των ημερών που έφυγαν. κι εγώ αναρωτιέμαι γιατί το πριν και το μετά είναι τόσο συναισθηματικά φορτισμένα? και γιατί το παρόν απλά τρέχει ξέφρενα και δεν μπορείς να το φυλακίσεις για να το απολαύσεις?
Μην ανησυχείς όμως, θα έρθουν πολλά όμορφα πράγματα στους επόμενους μήνες.
Βρε καλώωωωως τηηηηηνννν...
Όλοι χαιρόμαστε που πέρασες καλά και που θα ξανα-περάσεις καλά την επόμενη φορά (σχεδιασμένα ή μη).
Εγώ μόνο θα πω πως από ότι βλέπω στη φωτογραφία σου... μαύρισες αρκετά...
Καλως την....και σημερα το πρωι αναρωτιομουν ποτε θα εκανες την επομενη σου αναρτηση...
Πολυ μελαγχολια ομως βρε παιδακι μου...κρατα τις αναμνησεις και το χαμογελο που αυτες σου χαρισαν :)
...και ολα αυτα μεχρι να ερθουν κι αλλες....κι αλλες....κι αλλες.....
Ένα έχω να πω. Αφενός ο χρόνος δεν ελέγχεται ούτε από τον ίδιο το χρόνο αφετέρου σκέψου: Εκτός από το μηδέν, υπάρχει και το "υπό". Να νιώθεις τυχερή που δεν το βίωσες ή κι αν το βίωσες δεν ήταν τόσο επώδυνο για σένα (οπότε δε χρειάστηκε να το ονομάσεις) :-)
ΚΑΛΩΣ ΗΛΘΕΣ!
ΤΙ ΡΩΜΑΝΤΙΣΜΟΣ ΑΝΑΔΥΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΣΟΥ ΚΑΙ ΤΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΣΟΥ!
X.A.
@Wilma,σε ευχαριστώ για την ευχή πολύ πολύ! Όλος περιέργως με καθησυχάζεις :)))
@drakator, καλώς σας βρήκα! Άσε και έχει μείνει το σημάδι γύρω από τα γυαλιά ηλίου :Ρ
@Γιωργο, μη μου δίνεις σημασία μωρέ θα μου περάσει.. Είναι που πρέπει να προσαρμοστώ στο τώρα και έχω ξεχαστεί λιγάκι στο πριν. Γκρινιάρα πάντα ήμουν :Ρ
@L' Aesthéte Soleil, αν το μηδέν σημαίνει κακή σχέση και το υπό σημαίνει ανύπαρκτη, τότε ορισμένες φορές ίσως και να προτιμώ το υπό.
Καλως ήρθες :)
@μοναχικέ καβαλάρη, και να σκεφτείς ότι ένα μέρος μου μισεί τον ρομαντισμό..,
σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια, καλώς ήρθες από εδώ! :)
ΚΑΛΗΜΕΡΑ!
... ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΝΘΕΣΗ ΤΩΝ ΑΝΤΙΘΕΣΕΩΝ ΠΗΓΑΖΕΙ Η ΑΡΜΟΝΙΑ!!
Χ.Α.
@μοναχικε καβαλαρη,
από την σύνθεση των αντιθέσεων μπορεί να πηγάζει και η σχιζοφρένεια :Ρ
Καλημέρα και σε σένα!
... ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ,ΔΕΝ ΠΡΟΣΕΞΑ ΟΤΙ ΜΕ...
:P ΚΑΙ ΕΤΟΙΜΑΖΟΜΟΥΝ ΝΑ ΔΩΣΩ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ... ΜΕΤΑ ΟΜΩΣ ΠΟΥ ΤΟ ΠΡΟΣΕΞΑ... ΑΛΛΑΞΑ ΓΝΩΜΗ...
ΚΑΛΑ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙΣ ΤΟ ΤΡΙΗΜΕΡΟ!!
Χ.Α.
Υ.Γ. ΤΟ ΒΕΒΑΙΟ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ ΔΕ ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙΣ ΝΑ ΠΑΘΕΙΣ ΣΧΙΖΟΦΡΕΝΕΙΑ.
Γυρίσατε???
Μάλιστα. Και εσείς δυναμικά πίσω...Άντε να μαζευόμαστε!Χαίρομαι που γυρίζουμε όλοι, άσε τη μελαγχολία κατά μέρος. :)
Σου χαμογελάω she μου! Καλώς σε βρήκαμε πάλι!
@μοναχικέ καβαλάρη,
όμορφα ήταν. Ελπίζω να πέρασες και εσύ καλά.
@μπιριμπιρι,
νομίζω μου φεύγει. Παροδικό ήταν μάλλον! Φιλάκια!
Βλέπεις μια κοντή με σγουρά μαλλιά να παραπαίει κάπου εκεί,ανάμεσα στο μπρος και το πίσω;; εγώ είμαι!σου κουνάω το χέρι κι ελπίζω να με βλέπεις! έχω καφέ μαζί μου,ελα :))
Δεν είσαι μοναχούλα,το ξέρεις έτσι δεν είναι;; :))
Φιλάκια πολλα πολλά! :)
Έλα ρε,
πωπω μόλις διάβασα τα νέα σου :)
Κράτα ζεστό τον καφέ γιατί αργώ λίγο ακόμη για να επιστρέψω.
Φιλιά πολλά τρελοβουρλίδι ;)
... οι γλυκές αναμνήσεις μιας ευτυχισμένης στιγμής.... δεν είναι ποτέ γλυκές
την ώρα που η στιγμή γίνεται ανάμνηση, πονάει
ιδιαίτερα αν η στιγμή που έγινε ανάμνηση ήταν ευτυχισμένη...
γενικά, οι αόριστοι και οι παρατατικοί πονάνε
Κυρία μου,
τα σέβη μου!
dr. Aparadekte,
έχετε απόλυτο δίκιο να με διορθώνεται. Οι αναμνήσεις είναι μάλλον γλυκόπικρες από την φύση τους.
θα συμφωνήσω κι εγώ με τον dr.aparadekto.. κατά βάθος δε μας αρέσουν οι αναμνήσεις όμορφων στιγμών. οι όμορφες στιγμές μας αρέσουν. και αφού πέρασαν οι στιγμές πέρασε και το όμορφο.. μ'άρεσε πολύ το ποστ σου, θα σας ξαναρθω!
Καλως ήρθες Αποστόλη! :)
Δημοσίευση σχολίου