Είχα χρόνια να τις δω. Άνοιξα την πόρτα και τις είδα να στέκονται στο βάθος του διαδρόμου. Με περίμεναν εκεί στην άκρη. Με αγκάλιασαν σφιχτά και με φίλησαν. Κατάλαβα ότι τους είχα λείψει. Μετά, με παρακολούθησαν προσεκτικά να δούν αν έχω αλλάξει και πόσο θύμιζα το πρόσωπο που εκείνες θυμόταν. Ένιωσα λίγο αμήχανα γιατί σε εμένα θύμιζαν πολύ λίγο εκείνο που ήξερα. Μου θύμιζαν όλο και λιγότερο, καθώς μιλούσαν, τις ξαδέρφες μου που περνούσα τα καλοκαίρια μου στο χωριό. Συγγένευαν όλο και λιγότερο με τα μικρά κορίτσια που τρέχανε με το ποδήλατο, που μάζευαν τα τριαντάφυλλα από τον κήπο τις γιαγιάς, που γέμιζαν τα γόνατα τους χώμα, με τις αναμνήσεις μου από εκείνα τα παιδικά καλοκαίρια. Τώρα έστεκαν μπροστά μου, σχεδόν γυναίκες. Ήταν περιποίημένες, φορούσαν lip gloss και eye liner, είχανε βάψει διαφορετικό χρώμα τα μαλλιά τους από το φυσικό τους, μύριζαν ωραία. Είχαν αποκτήσει άλλο αέρα, τον αέρα της γυναίκας, ενώ εγώ πάλι, αν και μεγαλύτερη, είχα μείνει κορίτσι. Κάτω όμως από την πούδρα, πίσω από την εικόνα που παρέπεμπαν μπορούσες με μια δεύτερη ματιά να αντιληφθείς το νεαρό της ηλικίας του. Τις έβλεπα ανήσυχες, γεμάτες με τις αμφιβολίες, κλεισμένες μέσα στο κουκούλι της εφηβείας. Εκεί στα κενά της σιωπής μας, ήθελα να τους μιλήσω. Ήθελα να τους μιλήσω, να τους πω να μην βιάζονται. Να τους πω ότι πιο όμορφα, πιο γλυκά και φυσικά σε μεταμορφώνει ο χρόνος, πως δεν έχει σημασία να κερδίσεις εμπειρίες απλώς επειδή θα βαφτείς και έτσι θα αρέσεις σε κάποιον. Να τους εξηγήσω λίγο για το διάστημα του χρόνου που αυτές αγνοούσαν αλλά που ήταν σημαντικό για να συνειδητοποιήσεις τον εαυτό σου, τι θέλεις και τι ψάχνεις στους άλλους. Δεν είπα όμως τίποτα γιατί φοβήθηκα ότι θα ακουγόμουν σαν αραχνιασμένη, γριά δασκάλα. Δεν είπα όμως τίποτα όχι επειδή δεν μπορούσαν να καταλάβουν αλλά επειδή δεν είχα το δικαιώμα να τους οδηγήσω εγώ βιαστικά σε ένα σημείο, χωρίς να σημειώσουν μόνες τους την διαδρομή. Έπρεπε να συνειδητοποιήσουν μόνες τους αυτά που ήθελα να προλάβω. Είναι η πορεία που σε οδηγεί σε συμπεράσματα και όχι η περιγραφή ενός αποτελέσματος και έτσι δεν μίλησα. Δεν είπα τίποτα.
28.7.08
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
11 comments:
Και πολυ καλα εκανες γιατι οπως ειπες και εσυ ειναι η διαδρομη που σε κανει να αντιλαμβανεσαι τα πραγματα διαφορετικα στο τελος και οχι αραχνιασμενες και "στανταρ" σκεψεις καποιου αλλου:)
Κανείς δεν ξεφεύγει από το πεπρωμένο του...
Είναι τελικά το ταξίδι και όχι η Ιθάκη, έτσι; Αν και μεγαλώνοντας, βλέπω ότι αναζητώ όλο και περισσότερο την Ιθάκη σαν Οδυσσέας.
μικρή μου, έγραψες πάλι. η τελευταίες προτάσεις είναι φανταστικές. σοφό!
( δεν έκλεισα το blog- για δες, νέο ποστ)
@ γιώργο, και εγώ έτσι το σκέφτηκα..
@ sun w knight, δεν πιστεύω στο πεπρωμένο αλλά στην δύναμη των επιλογών που μπορούν να διαμορφώνουν την ζωή μας.
@Susila,
"Σαν βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη.." Το λέει κοτζάμ Καβάφης, θα φέρω εγώ αντίσταση; :Ρ
@Τούλιπ, μη μου λες τέτοια γιατί ψήλωσα 5 πόντους :Ρ
ο καθένας αντιλαμβάνεται διαφορετικά τη διαδρομή του και το πως την ενσωματώνει μέσα του.. Αν οι δεσποινιδούλες βιάζονται θα τους βγει μια μέρα, θα το καταλάβουν, θα νιώσουν ότι εκβίασαν πράγματα και θα στεναχωρηθούν για την χαμένη τους παιδικότητα. εσυ θα είσαι εκεί κοντά, θα τις ξαναδεις, και θα τις παρηγορήσεις..θα τους πεις ότι αυτά συμβαίνουν και στις καλύτερες οικογένειες.. (γαμάτο σενάριο?)
@ Μίμη,
Κόπολα και βάλε..
Δεν είναι ακριβώς αυτό που περιμένω αλλά είναι ένα πιθανό ενδεχόμενο.
Μα καλά εσείς πάλι πως ξεφύγατε;
Αν και γιαυτό σας αγαπάμε...
Η τελευταίες λέξεις σας μας κάνουν να πιστεύουμε ότι έχετε βάλει ψεύτικη ηλικία στο προφίλ σας.
Υ.Γ. Θέλω να πιστεύω πως το "currently closed" ισχύει μόνο για τις διακοπές σας.
Αν ναι, σας εύχομαι ολόψυχα Καλή Ξεκούραση. Αν όχι, πείτε μου που μένετε να έρθω να σας μαλώσω. Η blogόσφαιρα (χάλια λέξη, το ξέρω) θα ήταν ασχημότερη χωρίς εσάς.
Χμ...εφηβεία!Όλες και όλοι το περάσαμε..άλλοι λιγότερο έντονα και άλλοι περισσότερο.Πάντα με θυμάμαι να βιάζομαι να μεγαλώσω και όταν μεγάλωσα λίγο βιαζόμουν να τα ζήσω όλα :)
Τώρα? Μεγαλώνω και ανακαλύπτω ακόμα ντε!Χμ...η πορεία θα με οδηγήσει στα συμπεράσματα μάλλον :)
Φιλιάααααααααααα
Έχεις απόλυτο δίκιο! είναι άδικο να δείχνεις σε κάποιον το παρακάτω. Αν και εδώ που τα λέμε και να το δείξεις, ευτυχώς αυτές οι ηλικίες έχουν πολύ καλά αντισώματα στην ωριμότητα οπότε δεν θα επηρεαστούν και ιδιαιτέρως. (αυτό το θεωρώ προτέρημα, αλλίως καήκαμε!)
Καλά να περάσεις!
@Spy,
και να που ξαναγυρίσαμε!
Όταν λες ψεύτικη ηλικία εννοείς ότι είμαι ακόμη μικρότερη ε; :Ρ
Σε λίγους μήνες καβατζάρουμε τα 22..
Ασε...
@ Μπιριμπιρι,
δύσκολη περίοδος αυτή η εφηβεία..
Φιλάκιαααα!
@wilma,
Ευτυχώς δεν λες τίποτα! Χι,χι,χι :)
Δημοσίευση σχολίου