.jpg)
Κάθε μέρα γύρω στις 6 με 7 το απόγευμα, ετοιμάζω τον καφέ μου. Φραπέ, γλυκό με γάλα. Πολύ γλυκός και πολύ γάλα, λιγότερος καφές. Αποτελεί μια από τις εμμονές μου, και έχει μπει στο πρόγραμμα της καθημερινής μου ρουτίνας. Κάθε απόγευμα λοιπόν, αδειάζω το φακελάκι του καφέ στο shaker (διότι δεν διαθέτω mixerακι), έπειτα προσθέτω ζάχαρη, και αρχίζω να το κουνάω για να φτιάξω αφρό. Συνήθως είναι οι στιγμές που βγάζω τα απωθημένα της ημέρας, και φράσεις που δεν ξεστόμισα όλη μέρα περνούν τώρα από το μυαλό μου. Μια εσωτερική στιχομυθία με εμένα και εκείνον που με εξόργισε, ξεκινάει: "Τον μαλάκα!" , "Βρε άντε και γαμήσου !!!", "Στα @@ μου σε γράφω.!!" και άλλα τέτοια. Χτές την στιγμή που η σκέψη μου δραπετεύει από την απογευματινή απόλαυση που ετοιμάζω να δοκιμάσω και τρέχει σε έννοιες όπως καλοκαίρι, διακοπές, θάλασσα, μπάνια, κτλ κτλ συνειδητοποιώ ότι το καλοκαίρι αυτό θα είναι μικρότερο για μένα, πολύ μικρότερο από το περσινό και ακόμη μικρότερο από το προπέρσινο. Συνειδητοποιώ ότι σαν να μην έφτανε αυτό έχω προσθέσει και άλλα σχέδια για το μικρό μου καλοκαίρι, και εκεί αρχίζω να χτυπάω με λύσσα τον καφέ. Αρχίζουν τα παράπονα: Θέλω να πάω για μπάνιο, θέλω διακοπές.. Μια σειρά από λέξεις σκέψεις αλυσιδωτά έρχονται στο μυαλό μου: παγωμένο καρπούζι, λευκά κύματα, αλάτι στο πρόσωπο, βρεγμένη άμμος... Σκέφτομαι τον εαυτό μου να επιπλέει σε μια οινοπνευματί θάλασσα, να κλείνω τα μάτια και να νιώθω τον ήλιο κόκκινο πάνω μου. Ξέρεις, η στέρηση εξιδανικεύει τα πράγματα λιγάκι:)
Όταν τα νεύρα μου έχουν ξεθυμάνει και οι αγαπημένες εικόνες μου ξεθωριάζει και ενώ πρέπει να χτυπούσα για κανένα 20λεπτο τον καφέ, παίρνω το αγαπημένο μου ποτήρι και χύνω μέσα τον αφρό των σκέψεων μου. Το ποτήρι μου γράφει "I love with all my heart" με κόκκινα γράμματα, είναι το αγαπημένο μου. Κολλάω για λίγο. Γιατί είναι αγαπημένο μου; Έχω καταλήξει ότι αυτά που με ενθουσιάζουν είναι είτε αυτά που είναι αληθινά είτε αυτά που είναι πέρα για πέρα ψεύτικα. Αφρός δηλαδή..."Χα! Μπράβο", μου λέω ειρωνικά. Βάζω το γάλα και ο καφές χρωματίζεται πάλι. Κάθομαι αναπαυτικά στην καρέκλα και ρουφάω. "Fuck, τι σκατά είναι αυτό;; είναι αηδιαστικά γλυκός και γεμάτος αφρό". Αϊ σιχτίρ πρέπει να τον ξαναφτιάξω, δεν πίνεται...
Όταν τα νεύρα μου έχουν ξεθυμάνει και οι αγαπημένες εικόνες μου ξεθωριάζει και ενώ πρέπει να χτυπούσα για κανένα 20λεπτο τον καφέ, παίρνω το αγαπημένο μου ποτήρι και χύνω μέσα τον αφρό των σκέψεων μου. Το ποτήρι μου γράφει "I love with all my heart" με κόκκινα γράμματα, είναι το αγαπημένο μου. Κολλάω για λίγο. Γιατί είναι αγαπημένο μου; Έχω καταλήξει ότι αυτά που με ενθουσιάζουν είναι είτε αυτά που είναι αληθινά είτε αυτά που είναι πέρα για πέρα ψεύτικα. Αφρός δηλαδή..."Χα! Μπράβο", μου λέω ειρωνικά. Βάζω το γάλα και ο καφές χρωματίζεται πάλι. Κάθομαι αναπαυτικά στην καρέκλα και ρουφάω. "Fuck, τι σκατά είναι αυτό;; είναι αηδιαστικά γλυκός και γεμάτος αφρό". Αϊ σιχτίρ πρέπει να τον ξαναφτιάξω, δεν πίνεται...
23 comments:
Η σκέψη βλάπτει σοβαρά τον καφέ.
Αυτό θα το βάλω να μου το τυπώσουν και να το βάλουν σε ένα ποτηράκι στάμπα.
Το δώρο μου για σένα :))
Πάλι καλά να λες που σε πιάνουν τα διαόλια σου τότε.Εμένα οι περισσότεροι υποθετικοί αλλά ιδιαιτέρως υβριστικοί διάλογοι μου έρχονται όταν με σέρνει η μάνα μου στην εκκλησία χριστ-πασχα-δεκαπενταυγουστο και εν μέσω κατανυκτικής ατμόσφαιρας.
Όταν δε χασκογελάω, μαλώνω τον εαυτό μου,κουνάω το κεφάλι για να φύγουν οι απρεπείς σκέψεις λες κι έτσι φεύγουν κλπ.
Αυτό δεν το ξέρει κανείς για μένα.
Παρακαλώ να κρατηθεί μυστικό από όσους διαβάζουν αυτό το μπλογκ.
Τα φιλιά μου,she μου!
Καλό σου απόγευμα!
Τι σύμπτωση! Μόλις έφτιαξα μετά από αρκετό καιρό φραπέ για το απόγευμα!
Γλυκό, με γάλα και baileys!
Α, εγώ πήρα το μιξεράκι και ησύχασα από τέτοιες σκέψεις. Πατάω το κουμπί και γίνεται ένας αφρός που μπορείς να χτίσεις παλάτια πάνω του! Όχι, σαν το χειροκίνητο που μετά από λίγο μοιάζει με σφουγγάρι.
Στη συνέχεια, κάθομαι και χτίζω τα παλάτια που λέγαμε, αλλά τελικά είναι κακό στον αφρό να χτίζεις παλάτια, το καλαμάκι θα τα κάνει συντρίμμια, κομμάτια...
Όσον αφορά στο καλοκαίρι σου, αν πρόκειται να είναι μικρό, φρόντισε να κάνεις τις μέρες και τις νύχτες του να διαρκούν περισσότερο, κάνοντας πράγματα που απολαμβάνεις...
@Kleine wolke, και εκεί πάνω στην Θεία Κοινωνία καθώς πλησιάζεις τον παπά σε φαντάζομαι να λες "αντε και εσύ και ο γρύλος σου!!" ???
Φιλάκιααα!! :D
@Κωσταντίνε αυτό με το μπεϊλις δεν το έχω δοκιμάσει..καλό είναι? Πρέπει να είναι πολύ γλυκό, ε?
Θα προσπαθήσω να ακολουθήσω τις συμβουλή σου, θα κάνω την μέρα νύχτα και την νύχτα μέρα μήπως ο χρόνος αποκτήσει περισσότερες από 24 ώρες:)))
Αααα παιδιά και αν σας τελειώσει ο αφρός στον καφέ, εγώ είμαι εδώ..
Να τώρα ας πούμε πάω να φτιάξω λιγάκι!! Ήρθε η ώρα... :D
Δεν πλησιάζω τους παπάδες. Εχω κάτι ψυχολογικά.
Επίσης δεν πλησιάζω μπάτσους,κατσαρίδες,λοιπά έντομα,άλογα(φοβάμαι είμαι κοντοστούπα),την τηλεόραση όταν έδειχνε Φρουτοπία παλιά(καλά ακόμα δεν πλησιάζω),ρεβύθια σούπα,ανθρώπους που μιλάνε ακατάσχετα, ακατάπαυστα και χωρίς λόγο,σαμπούκα-ούτε να τη μυρίσω,νταλίκες φορτωμένες που τρέχουν πολύ γρήγορα,ψηλά μέρη(υψοφοβία,ζάλη,ιδρώτας,ζάλη,ιδρώτας)
.Αυτά.
(Κάτι μου λέει οτι θα φάω κλωτσιά από δω μέσα και δεν θα ξαναπλησιάσω ούτε εδώ.)
Κατα τ'άλλα είμαι πολύ φυσιολογική και κοινωνική.
Σε φιλώ :))
Χαχαχα, γιατί ρε χαζή? Ωραία δεν ήταν η φρουτοπία? Το λαχανιασμένο λάχανο? Ο πίκος απίκος? Αν και προτιμούσα το μουσικό κουτί ..."και στο Μ τραγουδάει παραμύθια η Μελιααα.."
Kleine κορίτσι μου, εδώ δεν υπάρχει περίπτωση να φας πόδι ποτέ :) Εδώ κοιτάμε μήπως σου δώσουμε και τα "κλειδιά"!!
Φιλάκιααααααα Γκουντ ναϊτ:)))
Φιλενάδα,
Φρουτοπία και μόνο που το γράφω παθαίνω κάτι.Μιλάμε με τρομοκρατούσε στην παιδική μου ηλικία και νοιώθω απόκοσμη ανατριχίλα ακόμη.
Αυτό με το κουτί και τα παραμύθια,πάντα όταν το έβλεπα στεκόμουν στο κοριτσάκι με τα πατομπούκαλα.Μα είχαν ψάξει πολύ για το βρούν; Θυμάσαι πώς ήταν;(ελεος τι κακία μου βγαίνει; ας με χτυπήσει κάποιος)
Χαχαχα! Ξες, ήταν που τα παιδικά στα κρατικά κανάλια ήταν low budget :)))
Θυμάμαι ανατριχιαστικές λεπτομέρειες, το κοριτσάκι το λέγανε Παρασκευή!! Ήμαρτον τι θυμάμαι η καμμένη!
Κι εγώ το θυμάμαι.
Ρε τι αθώα που ήμασταν! Και πόσες μνήμες κρατάμε μέσα μας..
(Θάντερκατς έβλεπες;
πάντα ήθελα ο Λάιον-ο να παντρευτει την Τσιτάρα.)
Πλάκα κάνεις? Εδώ έχω και μπλούζα Θαντερκατς!! Την φοράω ακόμη:))
Κακώς το είπα αυτό! :Ρ
Πολύ γκόμενα αυτή η Τσιτάρα!
Σαϊνη, Αστρομαχητές, Σκουμπι-Ντου, Κάπου-Κάπως-Κάποτε, Sailormoon,Dragonball, GI- Joe, Τζένη Τενίστρια,Candie- Candie, Sandybell, Calimero, Αρκουδάκια της αγάπης,Hiethcliff, Milton το ζόμπι, Μουμινς, He-man, Yogi και πολλά άλλα! Τα έβλεπες??
Είναι δύσκολο βρεις κάτι που δεν το έβλεπα:)))
Εδώ σκεφτόμουν να κάνω ένα blog για κινούμενα σχέδια, ψήνεσαι?? Με πόρωσες τώρα:Ρ
Χαχαχαχα! έβλεπα τα περισσότερα από αυτά που αναφέρεις.Πολύ πιθανόν και όλα-δεν θυμάμαι καλά πώς λεγόντουσαν όλα όσα έβλεπα.
sailormoon δεν έβλεπα σίγουρα,μου την έσπαγε.
Προσθέτω στρουμφάκια,μαγια η μέλισσα,νιλς χόλγκερσον,pumukel(φρου-φρου στα ελληνικά),χελωνονιντζάκια,κάτι ρώσσικα λαΐκά παραμύθια πριν 10-15 χρόνια στην ετ2.Δε μου έρχονται άλλα τώρα..α και ένα καινούριο που το βλέπω τώρα,να λιώνεις στο γέλιο,ο lazlo στην κατασκήνωση.
Οχ! Κατάλαβα και εσύ από τα ίδια:)
Πρόσεχε τι λες για την Sailormoon γιατί θα σε καταστρέψω με την δύναμη του φεγγαριού οk? Άντε μπράβο!
Δεν είχα πολλούς φίλους όταν ήμουν μικρή.
Η φαντασία μου ταξίδευε στα βιβλία και στα παιδικά κάθε σαβ/κο.
Και εξακολουθεί.(Ο μονόχνωτος ο άνθρωπος φαίνεται.)
Καλό βράδυ she μου!Τρομερό φλας μπακ το αποψινό μαζί σου.
Σε φιλώ!
Κύλισε ο τέντζερης και βρήκε το καπάκι ;)))
Καλό βράδυ, wolke μου!!!
Φιλάκιααααα:))
Τρεις "παρατηρήσεις".
1) Αυτή ήταν από τις καλύτερες αναρτήσεις που έχεις κάνει, για εμένα, τουλάχιστον.
2) Βρίζεις πάρα πολύ, για γυναίκα. :P
3) Τα καλύτερα κινούμενα σχέδια με διαφορά ήταν εκείνα τα γιαπωνέζικα manga. Ομιλώ περί Kabamaru, Cardcaptor Sakura, Dragonball (αν και το τελευταίο μετά την πρώτη χρονιά εκφυλίστηκε σε υπερβολικό βαθμό και εν τέλει, τόσα χρόνια μετά, ξεφτιλίστικε...) κτλ. Οι Γιαπωνέζοι πάντα το είχανε το θέμα, όσον αφορά τα κινούμενα σχέδια.
@ Εχετλαίοσ,
Τρεις "απαντήσεις":
1) Σε ευχαριστώ πολύ!
2) Αν θεωρείς ότι αυτό είναι πολύ, τότε κάνεις λάθος :D
3)Συμφωνώ και επαυξάνω. Respect στον Cabamaru :))) Το dragonball πράγματι ξεφτιλίστικε μετά (Επιτέλους βρήκα κάποιον να το παραδέχεται!). Όντως οι γιαπωνέζοι το έχουνε το θέμα, οι αγαπημένοι μου είναι ο Hayao Miyazaki και ο Makoto Shinkai.
Αυτααα!
Καλή σου μέρα !
συμβουλη:πρωτα να βαζεις το νερο,τη ζαχαρη και μετα το καφε.επισης στο σεϊκερ μπορεις να βαλεις και μερικα παγακια.
κανουν πολυ ωραιο θορυβο ενω ριχνεις γροθιες στον αερα:)
στην τελικη....μηπως να σου κανω δωρο ενα χτυπητηρι?:P
Χεχε!
όχι όχι καλύτερα να κόψω τους καφέδες γιατί δεν με βλέπω καλά..
Καλώς ήρθες George :)
Σωστά... πρέπει να αγοράσω μιξεράκι και καλαμάκια... Θέλω και ένα βραστήρα.
@drakator,
Μια απο τα ίδια και εσύ ε?
Καλή σου μέρα!
Καλή μέρα σας,
Και δεν αφήνω το νερό στο σαλόνι να βράσει μόνο του; εδώ στον τελευταίο όροφο της οικοδομής θα μπορούσε και να γίνει!
Και στο μπαλκόνι να τηγανίσεις αυγά!
Δεν ειναι κακό, καθόλου κακό :Ρ
Απίστευτο, Βρήκα το ενεργειακά αύταρκες σπίτι!
Για το μπάνιο δεν ανάβω θερμοσίφωνο, το νερό των σωληνώσεων μου είναι μια χαρά εδώ (μα από που τις περνάνε; από την ταράτσα;)
Άντε να δούμε το χειμώνα τι τα γίνει...
Γλιτώνεις και τα κοινοχρηστα :)
Δημοσίευση σχολίου