Αστέρια

Διαβάζω διάφορα blogs. Πριν λίγο καιρό έπεσα πάνω σε ένα blog που μου άρεσε ιδιαίτερα. Τον ενθουσιασμό μου καθώς διάβαζα τα κείμενα αντικατέστησε μια μικρή μελαγχολία συνειδητοποιώντας ότι ο διαχειριστής του ιστολογίου είχε σταματήσει να γράφει στο blog πριν τρία χρόνια. Η τελευταία ανάρτηση ήταν πριν τρία χρόνια. "Τρίαα χρόνιααα?" αναρωτήθηκα. "Που βρισκόμουν εγώ τότε? Τι συνέβαινε στην ζωή μου? ".... Σημείωνα με στυλό πάνω στο βιβλίο. Έβλεπα τηλεόραση. Κοιμόμουν. Άνοιγα το καπάκι μιας μπύρας. Μιλούσα στο τηλέφωνο. Γελούσα. Κοιτούσα από το παράθυρο του παλιού μου σπιτιού. Περπατούσα βιαστικά στο δρόμο. Αγνοούσα πλήρως την ύπαρξη αυτού του blog και κατ' επέκταση του ανθρώπου που το διατηρούσε. Τώρα?Τώρα που γραφω? Τώρα αυτή μπορεί να ξεφυλλίζει ένα βιβλίο. Να ανάβει ένα τσιγάρο. Να σκέφτεται ένα τραγούδι.
-Πες μου για τα blogs, She..
-Τι θελεις να μάθεις?
-Εσύ έχεις ένα blog, αλήθεια δεν είναι?
-Μη φωνάζεις! Θα μας ακούσουν..Σσσσ!
-Μα πως κάνεις έτσι?Κρυφό είναι?
-Περίπου..Θα σου πω κάποια άλλη στιγμή!
-Εφόσον έχεις ένα blog...,
-Χμμμ....δύο για την ακρίβεια... ψιθύρισα.
-Τότε όλο και κάτι θα ξέρεις να μου πεις για αυτά..Είναι τα blogs μέσο επικοινωνίας ανθρώπων?Κάτι σαν το τηλέφωνο?
-Πιο πολύ με τηλεφωνητή μοιάζουν παρά με τηλέφωνο. Αφήνεις το μήνυμα σου και περιμένεις. Μόνο που καμιά φορά ο τηλεφωνητής είναι αποσυνδεδεμένος...
-Ναι αλλά ακούει την φωνή σου..
-Όχι ποτέ. Μόνο διαβάζει τη σκέψη σου.
-Την στιγμή που την σκέφτηκες? Μόλις δημιουργήθηκε στο μυαλό σου?
-Όχι. Σπάνιο. Εξαιρετικά σπάνιο. Δεν θέλω να σου πω ποτέ...
-Είναι σαν φωτογραφίες? Σαν να βλέπεις φωτογραφίες τους?
-Χμμ... περίπου. Φωτογραφίες των σκέψεων τους όχι των ίδιων. Στατικά αποτυπώματα σκέψεων. Μακρινών. Ορισμένες είναι θαμπές σαν παλιές φωτογραφίες.
-Είναι σαν να τους έχεις γνωρίσει? Σαν να τους ξέρεις?
-Καμιά φορά έχω αυτή την αίσθηση. Είναι μάλλον ψευδαίσθηση όμως...

-Τότε τι είναι τα blogs, She? Πες μου... με παρακάλεσε ο εαυτός μου.
-Πρέπει να είναι σαν τα αστέρια. Μπορεί να πεθαίνουν αλλά ακόμη βλέπεις την λάμψη τους και ξέρεις ότι υπήρξαν. Χιλιόμετρα μακριά, την ώρα που εσύ δεν υποπτευόσουν, αυτά γεννήθηκαν. Δημιουργήθηκαν και φώτισαν τριγύρω την νύχτα τους. Αν τα πλησιάσεις μπορεί να δεις λίγη από την αστερόσκονη που άφησαν στο πέρασμα τους. Ήταν εκεί, απλώς εσύ δεν το ήξερες...