Δεν ξέρω.

Καμιά φορά γνωρίζεις ανθρώπους που σκέφτεσαι ότι μπορούν να ξεκλειδώσουν το μυαλό σου και να ξεχυθούν οι σκέψεις όλες πέρα από το στόμα χωρίς κανένα δισταγμό. Τα λόγια τους πατάνε σε ότι σκέφτομαι και ξεσηκώνουν κάτι θύελλες μέσα στο κεφάλι μου. Εκείνες τις φορές δεν ξέρω αν φοβάμαι περισσότερο τον εαυτό μου ή την ρευστή εμπιστοσύνη μου για τους ανθρώπους.

Παρακολουθούσα πάλι την αντανάκλαση μου στο τζάμι του αυτοκινήτου. Το είδωλό ξεπροβάλλει άλλοτε χαλαρό και άλλοτε σκυθρωπό ανάλογα με τις σκιές που πέφτουν καθώς το αυτοκίνητο περνάει κάτω από τα φώτα του δρόμου μέσα στη νύχτα. Μοιάζει σαν να κάθεσαι πλάι με τον εαυτό σου και να κοιτάζεστε στα μάτια. Ακαριαίες, ειλικρινείς σκέψεις κατακλύζουν το μυαλό.

Τα μέτρια πράγματα μπορούν πάντα να φανούν όμορφα. Μια πάνινη κούκλα κλείνει τα μάτια της και ονειρεύεται. Η αλήθεια κρύβεται ή προστατεύεται πίσω από μικρά ψέματα; Όταν κοιτάζω από τα «ματάκι» της πόρτας μου, οι άνθρωποι μου φαίνονται μικροσκοπικοί και αμήχανοι. Ο Τούρινγκ μου χαμογελάει ακόμη από το ράφι. Σκίζεις το καρτελάκι από τα καινούρια σου ρούχα για να γίνουν παντοτινά δικά σου. Ένα μολύβι κατρακυλάει και πάλι από το γραφείο. Ένας μικρός φόβος γεννιέται με μια νέα αρχή. Αναρωτιέσαι αν οι σχέσεις γερνούν ή εξελίσσονται. Ο ήλιος τρυπώνει ανάμεσα από τα φύλλα και τσούζει τα μάτια σου. Πόσα χιλιόμετρα να απέχει το μυαλό από την καρδιά; «Ένα παιχνίδι που οι κανόνες υπάρχουν από πάντα. Όσο παίζεις με δικούς σου κανόνες, χάνεις εκτός από την περίπτωση της αισχρής τύχης.» Οι πεταλούδες που πλησιάζουν στο φως, κράτα σφιχτά το πουγκί της καρδιάς. Είναι ευθεία η τεθλασμένη η γραμμή που με ενώνει με κάποιους; Ένα παιδί χοροπηδάει πάνω σε ένα τραμπολίνο. Και εκεί που νόμιζες ότι όλα είναι τακτοποιημένα, απλώς θυμάσαι ότι άφησες την πόρτα μισάνοιχτη μήπως τυχαία το ανακαλύψει κάποιος. Νομίζω, μού ‘σβησε πάλι η μηχανή και μόνο τον Καβάφη μπορώ να σκεφτώ.

τα χείλη τα ηδονικά και ρόδινα της μέθης, τα ρόδινα μιας τέτοιας μέθης,

που και τώρα που γράφω, έπειτ' από τόσα χρόνια,μες στο μονήρες σπίτι μου,

μεθώ ξανά.