Απόπειρες

Ανοίγω τις σημειώσεις μου να διαβάσω. Γυρίζω στο τέλος του βιβλίου, στα παλιά θέματα . Το βιβλίο είναι υπογραμμισμένο στις περισσότερες σελίδες, έχει και σημειώσεις στα περιθώρια. Που και που κανένα προσωπάκι, καρδούλες, λουλουδάκια. Γνωστές ανοησιούλες. Έχω αρχίσει να γράφω με στυλό. Γράφω, σημειώνω, υπογραμίζω με το στυλό. Δεν το κάνω αυτό συνήθως. Τα βιβλία καταστρέφονται με το μελάνι και εγώ πάντα πρόσεχα. Διαβάζω αλλά νιώθω μια ανυπομονησία να αποθηκεύσω όλες τις πληροφορίες, να μην κάνω λάθος λύνοντας τις εξισώσεις, να αφομοιώσω τα πάντα , με την πρώτη. Μονορούφι. Είναι αδύνατο. Η βεράντα είναι το χειρότερο μέρος για να διαβάσει κανείς. Ο νους μου ανυπάκουος, κάνει βόλτα μαζί με τους περαστικούς, χάσκει λίγο στα λουλούδια της μάνας μου, ξαναγυρνά στις εξισώσεις.
Τα τελευταία χρόνια μου είναι απλώς αδύνατο να διαβάσω από ένα καθαρό βιβλίο. Μη γραμμένο. Θυμάμαι παλιά, τα βιβλία άξιζαν πάντα την καλύτερη μεταχείριση μου. Συγκεκριμένη θέση στην βιβλιοθήκη μου. Ποτέ τσαλακωμένα, ποτέ σημειωμένα. Τώρα με κουράζει η επανάληψη, με αποτελειώνει η αποστήθιση και αυτο απομακρύνει τις όποιες ευγενικές μου προθέσεις για αυτά. Στην προσπάθεια μου να καταλάβω, να αποσπάσω τα νοήματα, να μάθω τους ορισμούς σχεδόν "βιάζω" τα βιβλία μου. Το κοιτάζω λίγο, αυτό εδώ μοιάζει απόλυτα κακομεταχειρισμένο.
Πάντα θεωρούσα το βιβλίο ένα από τα καλύτερα δώρα, απολάμβανα την μυρωδιά του φύλλου, χάϊδευα το εξώφυλλο του. Προτιμούσα να μην διαβάζω για δεύτερη φορά κάποιο, ώστε να μένει στο μυαλό μου η πρώτη εντύπωση. Η πρώτη εντύπωση που εσωκλείει στην καρδιά σου όλα τα συναισθήματα. Οι δεύτερες σκέψεις είναι πάντα διορθωτικές και εξορθολογισμένες. Είναι αυτές στις οποίες υποβάλλω τώρα τον εαυτό μου, μελετώντας. Ας γελάσω..




ΥπΟσΗμΕιωΣειΣ:
1. Είναι που προσπαθώ να συγκεντρωθώ και δεν μπορώ.
2. Είναι που έχω αγχωθεί και δεν μπορώ να συγκεντρωθώ.
3. Είναι που πλησιάζει η εξεταστική και δεν μπορώ να αποβάλλω το άγχος μου.
4. Πόσες φορές ανέφερα "Δεν Μπορώ";