Γιατί αναλώνω τόσο χρόνο να σκέφτομαι το μετά?Ξοδεύω ώρες, μέρες, χρόνο πολύ να το σκέφτομαι, να το ονειρεύομαι και να το περιμένω. Σκέφτομαι αν με βρει ευτυχισμένη η απλά χαρούμενη. Οι περισσότερες στιγμές είναι χαράς. Λίγες είναι της ευτυχίας. Μια φορά προσπάθησα να τις μετρήσω.. και απογοητεύτηκα. "Δεν μπορεί κάποιο λάθος κάνω!", σκέφτηκα. Μου λείπει όντως κάτι η απλώς είμαι -για άλλη μια φορά;- αχάριστη..?Πολύ λεπτή η γραμμή και δεν μπορώ να την ξεχωρίσω με το μυαλό θολωμένο στις σκέψεις. Η μία σκέψη διαδέχεται την άλλη. Το μετά πάλι στο προσκήνιο. Σκέφτομαι αν θα νιώθω γεμάτη, αν θα με βρει ενθουσιασμένη ή πληγωμένη. Σκέφτομαι αν το μετά θα είναι έτσι όπως το περιμένω, αν θα μου ταιριάζει, αν θα μου αρέσει. Σκέφτομαι αν θα προλάβω να κάνω όσα θέλω, όσα μπορώ. Μετά φοβάμαι όμως λίγο και προσπαθώ να διώξω τη σκέψη του μετά. Θέλω να το προστατέψω πριν αποκρυσταλλωθεί μέσα μου μήπως και σπάσει. Προσπαθώ να το αφήσω λευκό αλλά δεν μπορώ, το "λερώνω". Γιατί το μετά; Γιατί σκέφτομαι τόσο πολύ το μετά? Μήπως δεν μου αρέσει το τώρα?Ωραία, και μετά…? Μετά τι?
5.5.08
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
17 comments:
Στην καρδιά βάλε πατίνια και δυο ρουλεμάααααααν....
Πάντα σκεφτόμαστε το μετά.Όταν το τώρα δε μας γεμίζει,σκεφτόμαστε το μετά ελπίζοντας να είναι καλύτερο.Όταν το τώρα μας είναι όμορφο,σκεφτόμαστε το μετά και φοβόμαστε μη χάσουμε αυτή την ομορφιά.
Έτσι πάει.Ακόμα και μόνο από περιέργεια προσπαθούμε να μαντέψουμε το μετά.Φτιάχνουμε στήλες και κουτάκια με πιθανές εκδοχές...και ευτυχώς σχεδόν πάντα έρχονται οι αστάθμητοι παράγοντες για να μας θυμίσουν ότι η ζωή δεν υπακούει στις θεωρίες.
(τρέμετε μαθηματικοί!)
Και μετά τι? Τίποτα.Και το μετά μια μέρα θα είναι παρελθόν :)
Ξεκίνησα να διαβάζω την ανάρτηση, αλλά μόλις αρχισε το τραγούδι, τα παράτησα κι έμεινα να το ακούω...
μετέφρασα τον τίτλο
"ο άνεμος θα μας παρασύρει"
είναι σωστό ?
@ μπιριμπιριμπομ, έβαλα πατίνια και έφυγα! :)
@ aerostatik, εε διάβασε βρε και την ανάρτηση :) ναι αυτό σημαίνει, το συγκρότημα ονομάζεται Noir Desir.
"Today I introduced myself,
To my own feelings,
In silent agony, after all these years,
They spoke to me... after all these years"
και λέω να το συνεχίσω εγώ
"Maybe I always knew,
My fragile dreams would be broken for you."
Πιστεύω θα τα λέμε πλέον συχνά ;)
@thesikaleon, ακριβώς!
Θα χαρώ πολύ :)
Hello. Το μετά είναι το (t+1) της ζωής μας. Και όπως κάθε (t+1) εμπεριέχει ρίσκο και αβεβαιότητα. Δύο πράγματα που στην επιστήμη μου είναι στοιχειωδώς διαφορετικά. Το ρίσκο μεν μπορείς να το υπόλογίσεις προσεγγιστικά, αλλά πάντα μπροστά στην αβεβαιότητα σηκώνεις τα χέρια ψηλά.
Το θέμα είναι βέβαια τι θα κάνεις; Οι προτάσεις μου είναι απλές: (1) ανατρέχεις στο τι έχεις κάνει στο παρελθόν σε όμοιες καταστάσεις, (2) ανατρέχεις στο τι έχουν κάνει γνωστοί σου στο παρελθόν για παρόμοιες καταστάσεις, (3) χαράσεις τη λύση μόνη σου και εκ νέου. Διάλεξε και πάρε...
Μήπως δεν μου αρέσει το τώρα?Ωραία, και μετά…? Μετά τι?
Ουφφφφφφ, με άγχωσες. Όχι, δεν φταις εσύ. Χιχι. Αυτό το γκρρρρ μετά! Μετά,
μετά, αύριο, σε λίγο, σ'ένα μήνα, στο μέλλον. Μπλα, μπλα, μπλα! Μισώ την λέξη "μετά". Είναι γεμάτη στιγμές που δεν γνωρίζω, δεν ξέρω πώς θέλω να τις κοιτάξω και να τις ζήσω. Να μη ξεχάσω να θυμηθώ το μετά, να μη ξεχάσω να θυμηθώ το μετά. Ουφφφ, φτάνει.
She ετοιμάσου, θα πάμε για καφέ στους Χάρτες με την μπιριμπιριμπομ!
Okay? Κι άσε το μετά να σκάσει από το κακό του. Χα!:)
@VK θα λάβω υπόψη μου τις συμβουλές σου! Μόλις ξεπεράσω τους φόβους μου θα βάλω πλώρη για το το 3ο. Τα άλλα δύο δεν μου κάνουν :)
@Μαρουλίτα, τώρα μου το λες? Πότε θα προλάβω να ετοιμαστώ? :Ρ
ΥΓ. Που είναι οι Χάρτες??
Χμ, κάπου στα Εξάρχεια. Χιχι. She μου θύμισες την μπιριμπιριμπομ. Να προλάβετε, αμέ, μάθαμε τώρα... :-p
Αααα και εγώ με τι να έρθω?? Με το πατίνι μου? :Ρ
Αν ξεκινήσω τώρα υπολόγισε... θέλω κανένα 5ωρο - 6ωρο . Εεε θα σας στήσω λιγάκι ε? ;Ρ
Λύπη ή χαρά... ποιά είναι η διαφορά στο πέρασμα του χρόνου ?
Στον κόσμο της φθοράς, το "Μετά" είναι πάντα προδιαγεγραμμένο...
@SUN W KNIGHT, η αντίληψη μας δυσκολεύεται να συλλάβει το εφήμερο της στιγμής ή ακόμη και την ματαιότητα της ζωής, όπως το θέτεις .. μου θυμίζει το λατινικό ρητό "memento mori".
Ναι.., από μία τέτοια οπτική γωνία, δεν θα πρέπει να με απασχολεί το Μετά.
Το να σκέφτεται κανείς το μετά, όπως κάνει Αυτή, αποτελεί προνόμιο φαντάζομαι της νεανικής λαιμαργίας. Και γενικότερα αποτελεί προνόμιο της νεότητας. Όταν το μετά, φαντάζει μικρότερο από το πριν, ούτε καλημέρα θα του λέει Αυτή.
Πριν αρχίσεις να αποφεύγεις τέτοιες σκέψεις φρόντισε να κάνεις κάτι. Άσε τις πολυτέλειες της νεότητας και άφησε τον εαυτό σου να εκτεθεί.
Πολύ θα χαρώ να ακούσω από Αυτήν, ότι όταν το "μετά" της, θα είναι τόσο μικρό, ασήμαντο, προβλέψιμο, ενίοτε μίζερο, θα του κάνει την τιμή να του ρίχνει ένα βλέμμα και θα του υπόσχεται αφόσιωση. Και θα χαρώ γιατί τότε το "πριν" δεν θα την έχει στοιχειώσει.
Καλό βράδυ καλή μου!
Γεια!
@Riddler, μου είπε Αυτή να σου πω ότι την έβαλες σε σκέψεις..
Καλό σου βράδυ :)
ΥΓ:Την επόμενη φορά να συννενοηθείτε μεταξύ σας, τι είμαι εγω δηλαδή? Μάθαμε τώρα..
Συγνώμη, αλλά νομίζω ότι μου κάνεις σκηνή! Μην είσαι τόσο ζηλιάρα! ;)
Θα σε παίζουμε και σένα!
Ωραίοι οι Ανάθεμα, αλλά από ένα σημείο και μετά δεν είναι παρά δηλητήριο στο νου. Την τελευταία φορά που άκουσα προσεκτικά,και εννοώ βυθίστηκα μέσα στη μουσική τους, με έπιασαν οι μαυρίλες μου. Όταν ήμουν μικρότερος με έπιαναν και τα κλάμματα.
Τώρα, όσο το μέλλον μας είναι αβέβαιο, είναι στη φύση μας να το σκεφτόμαστε και να το εξερευνούμε, να το γεμίζουμε με τα όνειρα μας και εν τέλει, να απογοητευόμαστε που δεν καταφέρνουμε αυτά που θα θέλαμε. Λησμόνα το παρελθόν σου, βίωσε το παρόν σου και άγιασε το μέλλον σου.
@ Κύριε Riddler, με πιάσατε! αχ πόσο ντρέπομαι τώρα... :Ρ
@ Εχετλαίος, δεν είπα ότι ακούω μόνο Anathema και προφανώς και δεν ακούω Anathema όλη μέρα, κάθε μέρα. Σημειώνω απλώς, τους συγκεκριμένους στίχους που μου αρέσουν.
Κρατάω την συμβουλή σου, σε ευχαριστώ! :)
Δημοσίευση σχολίου