Μικρού Μήκους

Ένα μικρό κορίτσι ζωγραφίζει μια καρδιά στα θολά τζάμια του αστικού. Η κύρια που κάθεται δίπλα του χαμογελάει . Από την γωνία μυρίζει ψωμί. Τα πεζοδρόμια είναι βρεγμένα, γεμάτα από κιτρινισμένα ξερά φύλλα, αυτά από τα δέντρα που γδύθηκαν. Περπατάω και τσακίζω μερικά στα βήματα μου. Που και που έχει μερικές λακούβες με νερό, σκέφτομαι να βουτήξω τα πόδια μου μέσα, να μουσκέψουν οι κάλτσες και τα παπούτσια, να κάνω πατημασιές σε ένα φρεσκοσφουγγαρισμένο πάτωμα. Δεν υπάρχει όμως κανείς να με μαλώσει και μετά θα πρέπει να το σφουγγαρίσω πάλι μόνη μου απ' την αρχή. Έχει αρχίσει να κάνει κρύο και παντού βλέπω μαγαζιά να στολίζονται με χριστουγεννιάτικα είδη. Προσπαθώ να ενθουσιαστώ λίγο με εκείνη την xριστουγεννιάτική παιδική μανία αλλά δεν μπορώ. Στο σπίτι επικρατεί χαμός, απαξιώ να κοιτάξω την στοίβα από τα πιάτα, τα πεταμένα ρούχα. Έχω κόψει ένα πλαστικό μπουκάλι και έβαλα μέσα την ανθοδέσμη της ορκωμοσίας. Γύρω από τον υπολογιστή έχει μαζευτεί σκόνη και παντού πάνω στην οθόνη. Την σκουπίζω βιαστικά με το χέρι. Ξαπλώνω στο κρεβάτι μου και ακούγεται μόνο το ανεμιστηράκι του υπολογιστή. Σκέφτομαι ότι θα ήθελα να πάω στο φεστιβάλ. Θα ήθελα να κόψω τα μαλλιά μου. Θα ήθελα να μη ξεμακραίνουν οι φίλοι μου από την ζωή μου. Θα ήθελα να πω σε κάποιους ότι μου λείπουν. Θα ήθελα να πω σε κάποιους να μη φύγουν. Θα ήθελα να είμαι πλούσια για 1 μέρα. Θα ήθελα να μην υπήρχαν δικαιολογίες και προυποθέσεις. Θα ήθελα να μη λήγει ποτέ το γάλα. Θα ήθελα να ζούσε ο Maxwell να τον ρωτήσω κάτι. Θα ήθελα να κάνω το πρέπει -->προαιρετικό. Θα ήθελα να έχω καρώ κουρτίνες και λουλούδια στο μπαλκόνι μου. Θα ήθελα να έχω γεύση σοκολάτας πάντα. Θα ήθελα να μη φοβάμαι τις αλήθειες. Θα ήθελα να μη μεγαλώσω άλλο. Θα ήθελα.. Θα ήθελα... και με παίρνει ο ύπνος με όνειρα μικρού μήκους.