Εδώ και μέρες σκέφτομαι το ίδιο πράγμα. Σκέφτομαι πως αν η αγάπη ήταν ένας μεγάλος ή μικρός αριθμός ανάμεσα στους ανθρώπους τότε θα μπορούσε να αναπαρασταθεί με κάποιο τρόπο. Ανάμεσα σε μερικούς ανθρώπους μεγαλώνει ή μικραίνει και για κάποιους μένει σταθερή, ακριβώς όπως την πρώτη στιγμή που συναντήθηκαν και μέχρι το τέλος της ζωής τους.
Ύστερα, θυμάμαι τα ανάλογα κλάσματα που μας δίδασκαν στις τάξεις του δημοτικού. Πόσο εύκολα υποψιαζόμουν πάντοτε τον αριθμητή και τον παρονομαστή που με απλοποιήσεις οδηγούσαν στο ίδιο αρχικό ανάγωγο κλάσμα. Αυτό πρέπει να είναι! Ναι, κάπως έτσι πάει… Άλλοτε αριθμητής εγώ και παρονομαστής αυτός ή το αντίστροφο, η σχέση μας και η αγάπη που μοιραζόμαστε πάντα η ίδια. Πάντα αποδίδει την ίδια σταθερή τιμή. Η ίδια σταθερή αξία. Πατέρας και κόρη. Κόρη και πατέρας. Αν απλοποιήσεις τον χρόνο που περνάει, τις καταστάσεις που μπορεί να αλλάζουν θα καταλήξεις στην ίδιο αποτέλεσμα, στην ίδια σχέση, την ίδια αγάπη.
Το βλέπω που με παρατηρεί και ο τρόπος του μοιάζει να είναι ο ίδιος από τότε που τον θυμάμαι. Ο ίδιος που μου ετοίμαζε αυγόφετες όταν ήμουν μικρή, ο ίδιος που με κλέβει στο τάβλι σήμερα. Το ίδιο χαμόγελο, ή ίδια ήρεμη αντιμετώπιση, και συνάμα το ίδιο άγχος και η αγωνία στα μάτια. Το βλέπω που προσπαθεί να προλάβει τις εξελίξεις μαζί μου. Καμιά φορά δεν τα καταφέρνει. Μπερδεύεται λιγάκι. Θέλει και δεν θέλει να μαθαίνει για την προσωπική μου ζωή, να την παρατηρεί, να αφουγκράζεται τους παλμούς της ζωής μου. Σιωπηλός στέκει στην άκρη για να μην με εμποδίσει. Θέλει να προχωρήσω αλλά θέλει και να είμαι κοντά του, θέλει να τολμήσω αλλά φοβάται μη με δει να πληγωνομαι, θέλει να με αφήσει μόνη αλλά θέλει να είναι εκεί παρών. Νιώθει πως πλησιάζει η ώρα να αποτραβηχτεί μόνο που τον ενοχλούν κάτι ράμματα αγάπης που τρέφει για μένα.
Δεν ξέρω αν υπάρχει κάποιο σημείο που συνειδητοποιείς πως το παιδί σου μεγάλωσε και αν σε εκείνο ακριβώς το σημείο αλλάζεις την συμπεριφορά σου απέναντι του. Δεν ξέρω καν πόσο απέχουμε από αυτό το σημείο ή αν θα το ξεπεράσουμε κάποια στιγμή. Ίσως και να μην υπάρχει. Ίσως και να μην μάθω πότε. Για τον πατέρα μου θα είμαι πάντα η ίδια. Η μικρή του που γαντζωνόταν από το λαιμό του όταν κολυμπούσαν μαζί στην θάλασσα.
17 comments:
:)))))))))
Συγκινήθηκα..
Κ Α Τ Α Π Λ Η Κ Τ Ι Κ Ο!
Εξαιρετικά δοσμένη οπτική γωνία και υπέροχος και τόσο ειλικρνής λόγος. Από τις ρεαλιστικότερες προσεγγίσεις που έχω διαβάσει.
(χωρίς να θέλω να κάνω διαφήμιση, εν θέλετε δείτε και μια άλλη οπτική γωνία εδώ: http://spy-innerscapes.blogspot.com/2008/05/blog-post_13.html με τίτλο "ο μπαμπάς μου")
τι ωραίο :)))
Αν δω από το δικό μου μπαμπά,
περάσαμε μια κρίση στα 20 κάτι μου, που το έπαιζα σοβαρή. Τώρα πλέον ήλθα πιο κοντά του γιατί πάντα θα είναι ο μπαμπάκης μου. ( γι αυτό δεν βρίσκω άντρα μάλλον)
... κάποιος μπαμπάς είναι τυχερός.
Κυρία μου, ελπίζω να ευνοηθώ από την τύχη τόσο όσο ο δικός σας μπαμπάς.
(... η κόρη μου είναι μόνο 7 και δεν έχω προλάβει να την κλέψω στο τάβλι... όμως όταν φτιάχνω "ομελέτα αλλά μπαμπού" - μπαμπού με φωνάζει, όταν πιάνεται πάνω μου στη θάλασσα για να πάμε στα βαθιά .... ελπίζω μια μέρα όχι να γράψει κάτι για μένα μα να συνεχίσει να είναι η καλύτερή μου φίλη.)
... άντε βρε! με συγκίνησες τον απαράδεκτο......
@wolke, Α ρε χαζούλι.. :)))
@Spy, σε ευχαριστώ πολύ-πολύ!!
@Τουλίπα, εγω πιστεύω ότι οι άντρες δεν βρίσκουν Τουλίπες ;)
@Dr Aparadektos, να την χαίρεσαι την μικρή σου και να απολαμβάνεις πάντα το παρεάκι της!
Καλημερα!
απαντηση σου προς τουλιπα:
...σημαινει οτι η μαμα σου δεν ειναι... Τουλιπα;;
Χαρίλαε,
πρέπει να διάβασε 5-6 φορές το comment σου αλλά ακόμη αδυνατώ να καταλάβω την ερώτηση....
Ρωτάς για την δική μου μαμά; Για την μαμά της Τουλίπας; Ρωτάς αν η μαμά μου είναι η Τουλίπα; Δεν καταλαβαίνω. Πραγματικά...
Ωραια,τοτε να γινω πιο σαφης.
Στο σχολιο σου προς τουλιπα,λες:
"...εγω ΠΙΣΤΕΥΩ οτι οι ΟΙ ΑΝΤΡΕΣ δεν βρισκουν Τουλιπες".(Αρα εισαι βεβαιη οτι οι αντρες-χωρις εξαιρεση
καμμια-δεν βρισκουν τουλιπες-το "τ"
κεφαλαιο).
Ερωτω,ο μπαμπας σου,στον οποιο με τοση αγαπη,σεβασμο και ευαισθησια αναφερεσαι(μπραβο σου,ειλικρινα!!),
που βεβαια ειναι ενας αντρας,σαν ολους τους μπαμπαδες,ουτε εκεινος βρηκε την Τ-ουλιπα δηλ. τη μαμα σου;;
Αν,ουτ'αυτος,βρηκε την Τ-ουλιπα στο
προσωπο της μαμας σου(...γυναικα οπως ολες οι μαμαδες)... εχεις ΑΠΟΛΥΤΟ δικιο... εαν ομως αυτος τη βρηκε,εισαι σε αντιφαση με τη γενικευση που κανεις στο σχολιο σου,προς την τουλιπα...
Μπραβο(!!) για την ευαισθησια σου,οπως αυτη διαφαινεται μεσα απο τα γραπτα σου και τις φωτογραφιες σου,
Χαρίλαε,
Δεν ξέρω αν είναι τουλίπα, αλλά ο πατέρας μου φαντάζομαι ότι την βλέπει σαν κάποιο λουλούδι για να είναι τόσα χρόνια μαζί.
Όσο για το σχόλιο στην Τουλίπα, ένα πείραγμα ήταν, δεν επιχειρηματολόγησα κιόλας. Εξάλλου δεν χρειάζεται να συμφωνείς μαζί μου . Δεν είναι απαραίτητο.
ΥΓ: Σου προτείνω να το κάνεις Χάρης, επειδή κάθε φορά μου θυμίζεις τον Τρικούπη :P
Τι ωραίο μπλε!!!
(στην κεφαλίδα εννοώ)
@Kleine wolke, ελπίζω να το θαυμάσω από κοντά:))
Μπορεις να το γραφεις,το ονομα μου εννοω,οπως εσυ προτιμας.Κανενα προβλημα.
Ημουν βεβαιος οτι η μαμα σου καποιο λουλουδι ειναι... και,βεβαια,καταλαβα οτι το σχολιο σου ηταν ενα πειραγμα προς την τουλιπα... αλλα μου φαινεται οτι πειραχτηκες,λιγο,με το σχολιο μου... γιατι(;) και οι αντιφαση της ανθρωπινης φυσης ειναι,αλλιως θα ειμαστε ολοι Θεοι :)
--------------
Σου ευχομαι η επιθυμια σου να γινει πραγματικοτητα και να το θαυμασεις απο κοντα,οσο πιο γρηγορα γινεται!!
Χαρίλαε,
μήπως είναι κάποιο είδος ενόρασης αυτό που έχεις? :)))
Απλώς δεν έγραψα για τον πατέρα μου παραλείποντας την μητέρα μου, ουτε τα σχόλια μου έχουν πάντα άμεση σχέση με το κείμενο μου. Τις περισσότερες φορές δε, αφορούν την σχέση που έχω με το συγκεκριμένο άτομο που μου αφήνει comment.
Δεν εκνευρίζομαι, I'm just making myself clear.
Σε ευχαριστώ που διαβάζεις τα κείμενα μου και μπαίνεις στον κόπο να αφήνεις και comments. Είναι τιμή μου :)
Όσο για τις διακοπές ελπίζω σε κανά μήνα να κάνω βουτιές εκεί, σε αυτό το υπέροχο γαλάζιο.
Πραγματικά απίστευτο έτσι όπως τα γράφεις...
:-)))
@xristos,
ευχαριστώ πολύ!
Καλώς ήρθες :)
Ρε γμτ τι συγκινηση....
Αλλαξε τον τιτλο τουλαχιστον! εβλεπα για κλασματα και περασε ποσος καιρος μεχρι να το διαβασω!
πραγματικα τελεια περιγραφη.....με συγκινησες....αυτο μ'ελειπε τωρα....
καλο βραδυ.
Μαλλον θα τις κοψω τελικα
Χαχαχα! Μηηηηη....
Καλο βράδυ :)
Δημοσίευση σχολίου