Πρώτο blog και πρώτο δικό μου κείμενο. Κάθε αρχή και δύσκολη δεν λένε? Είναι αλήθεια πάντως, όπως κάθε πρώτη φορά νιώθεις μια περίεργη ανησυχία, ένα μικρό άγχος. Αυτή η αρχή, μια σύντομη ιστορία. Δεν συνηθίζω να αφήνω άλλους να διαβάζουνε τα κείμενα μου, κατα μία έννοια νιώθει κανείς εκτεθειμένος και νομίζω ότι αυτή τη φορά αυτό ακριβώς φιλοδοξώ να πετύχω με αυτό το blog. Να νιώσω εκτεθειμένη. Θέλω να υποβάλλω τον εαυτό μου σε αυτή την μικρή δοκιμασία για να δω που θα οδηγηθώ μετά από αυτή... Από το σχολείο ακόμη, μου δημιουργούσε μια στοιχειώδη αμηχανία όταν κάποιος διάβαζε τις εκθέσεις μου, ναι εκείνες τις περίφημες εκθέσεις ιδεών. Ωστόσο, δεν μπορώ να μην ομολογήσω ότι όταν εκφράζω τις σκέψεις μου, βρίσκουν μια διέξοδο από το λαβύρινθο του μυαλό μου και νιώθω έστω και στιγμιαία μια λύτρωση ακομή και αν δεν λύνουν ουσιαστικά αυτό που με απασχολεί. Λείτουργούν λίγο ψυχοθεραπευτικά θα έλεγε κανείς... Εεε μια μικρή ψυχοθεραπεία νομίζω την χρειαζόμαστε όλοι..! Εξάλλου, οι σκέψεις γραμμένες σε χαρτί είναι μικρές εξομολογήσεις γιατί όχι και οι σκέψεις δημοσιευμένες σε ένα blog? Αυτή την φορά δεν θα μπορέσω να κρύψω κανένα χαρτί! Είμαι προετοιμασμένη να το δημοσιεύσω πάει και τελειώσε! Δεν θα κάνω το λάθος να το ξαναδιαβάσω γιατί πάντα θα βρίσκω κάτι λάθος ή κάτι που δεν μου άρεσε επομένως ποτέ δεν θα είναι έτοιμο, άρτιο και ολοκληρωμένο. Καλή μου αρχή!
3 comments:
Έτσι είναι πάντα με κάθε καινούριο ξεκίνημα. Εύχομαι καλή αρχή και ακόμα καλύτερη συνέχεια! Άλλωστε, δεν είναι ο προορισμός, αλλά το ταξίδι που εν τέλει μας "εμπλουτίζει", σωστά? :)
Καλωσόρισες και καλή συνέχεια,
είναι ωραίο να μοιράζεσαι τις σκέψεις σου, η επικοινωνία μας λείπει και έτσι κλεινόμαστε στον εαυτό μας, καλή συνέχεια ελπίζω να τα λέμε.
Σε ευχαριστώ πολύ Σπύρο, άλλωστε η αρχή έγινε :)
Δημοσίευση σχολίου